Download 111075096-Andreas-Lontos.pdf PDF

Title111075096-Andreas-Lontos.pdf
File Size2.2 MB
Total Pages124
Document Text Contents
Page 62

γένη η Εθνική συνέλευσις να μαζωχθούμεν όλοι εις μια μεριά
δια να φανή το καλόν και το κακόν, το δίκαιον και το άδικον, και
εκείνος οπού πταίει και εκείνος οπού δεν πταίει, ή έχομεν την
απόφασιν να αποθάνωμεν με το τουφέκι μας στο χέρι, και σπολάητη
σ ’ εκείνους οπού τους παντυχαίναμεν φίλους». Οι Ρουμελιώτες,
αν και δεν του έδωσαν καμιάν απάντηση, όμως εσεβάστηκαν τα
σπίτια του και την περιοχή του.

Ό ταν έμαθ’ όμως ο Λόντος το θάνατο του Πάνου Κολοκο­
τρώνη και την αποχώρηση του απαρηγόρητου πατέρα του, από
τον εμφύλιο πόλεμο, έχασε κι αυτός το θάρρος του και μετανοι-
ωμένος τώρα, που καταλαβαίνει, ότι η νίκη κλίνει προς την
Κυβέρνηση, αλλάζει τροπάρι, θέλει «ομόνοιαν» και γράφει στον
Καρατάσο αποκηρύσσοντας, όσα έγραφε πριν: «Εις τινα μάχην
εφονεύθη ο Πάνος και αγνοείται πώς θ ’ αποβώσι τα πράγματα.
Ημείς πόλεμον δε θέλομεν ει μη προς τους Τούρκους». Κι αποθαρ­
ρυμένος πια και πικραμένος για τους μισθωτούς του, που τον
εγκατέλειψαν, παραδίνοντας μάλιστα το Κουτσομάδι στον Γκού-
ρα109 και γιατί η Κυβέρνηση διέλυσε το σώμα του110 καθώς και

από την ώραν οπού άνοιξε το τουφέκι όποιος Ρουμελιώτης δεν είχε δουλειά εις
την Ρούμελην, ποιος άλλος τον εκαρτέρησε από εμένα καλύτερα και αδελφόν
και σαν σύντροφον... Καπιταναίοι και σύντροφοι, αν είσθε παλληκάρια, το σπίτι
μου πειράξετέ το αν σας πάρη το κακόν τους γειτόνους μου μη τους πειράξετε
και μου κάνετε εντροπήν, γιατί έχομεν ψωμί φαγωμένον αντάμα και δεν σας
πέφτει εις το ίρντζι' και αν ορίζετε, τραβάτε, και ερχόστε εις το Ξυλόκαστρον.
και εκεί κατεβαίνω και εγώ και ανταμώνομεν και συνομιλούμεν. Πολλοί μας
έλεγον ότι τούτο θα ακολουθήση. και εγώ τους έκαμα χίλιους όρκους πως δεν
ημπορεί να γένη, ξεύροντας την εδικήν μου καρδιά... Εις Βοστίτζαν όμως το να
έβγετε τα ίσα, τους εβεβαίωνα ότι δεν γίνεται και τους έκαμα εις αυτό όρκον». Το
γράμα, το απευθύνει στους «αδελφούς του» Κ. Τζαβέλλα, Γ. Καραϊσκάκη και Λ.
Βέϊκο. «Αρχείον Λ. και Γ. Κουντουριώτη», τ. Γ", 429-430. Ιπηλιάδη, τ. Β ',
165-167. Ο Δ. Μελετόπουλος, χώρισ' απ’ το Λόντο στον β ' εμφ. πόλεμο και
πήγε με την Κυβέρνηση.

109. Οι μισθωτοί του Λόντου και I. Νοταρά, Ρουμελιώτες, τους εγκατέλει-
ψαν και παρέδωσαν το Κουτσομάδι: «Εκείνος οπού το βαστούσαν το πρόδωσαν
δια να λάβουν βαθμούς οπού τους έταξεν ο Γκούρας» (Μακρυγιάννη. τ. Β ' , 504).
Βλ. και γράμμα του Εκτελεστικού στον Γκούρα και Καρατάσο: «Με μεγάλην
ευχαρίστησιν επληροφορήθη η Διοίκησις το έμβασμά σας εις Κουτσομάδι και
ότι οι εντός Ρουμελιώται σας το ηαρέόωσαν» («Αθηναίκόν Αρχείον», τ. Α ',

59

Page 63

την εισ βολή των Ρουμελιωτών στη Βοστίτσα, εγκατέλειψε κι αυ­
τός με τη σειρά του το I. Νοταρά και τα Τρίκκαλα στη διάθεση
του Γκούρα κ ι ' έφτασε στα Καλάβρυτα, π α ρ ’ όλα τα εξαιρετικά
μέτρα, που πάρθηκαν γ ια τη σύλληψ ή του.111

Στην Κ ερπινή , μαζί με το ΖαΓμη και το Ν ικηταρά (το μόνο
σ τρατιω τικό του Μ όριά, που έμεν’ ακόμα με τους κοτζαμπάση­
δες)112, έδωκαν την τελευταία μάχη και μόλις κατόρθωσαν να
σωθούν περνώντας από τη Γλαρέντζα στη Δ. Στερεά, όπου
ευρήκαν καταφύγιο στο νησ ί Κάλαμο.113

Ετσι, ο ι Ανδρέϊδες είχαν ν ικηθεί και τιμωρηθεί με τον πιο
σ κληρό τρόπο από τους πριν φίλους τους, που οι ίδ ιοι ε ίχαν
βοηθήσει να γ ίνουν ισχυροί. Κι αφού εδοκίμασαν την πολύ
πιρκή απογοήτευση — και ιδιαίτερα ο Λ όντος — να ιδούν τους
μισθωτούς τους Ρουμελιώτες114 και τους ΜοραΓτες να τους

347-348, αρθ. 1396/3-12-1824, περδ. Γ ).
110. Η «Προσωρινή Διοίκησις» με διαταγή της (αρ. 1300/3-12-1824 περδ.

Γ '), διέλυσε τα στρατιωτικά σώματα του Λόντου και I. Νοταρά και «όσων άλλων
οπλαρχηγών έλαβον ή θέλουσι λάβει μέρος με τους επαναστάτας». «Αθηναΐκόν
Αρχείον», τ. Α ', 345-346 και «Αρχείον Α. Λόντου», τ. Β ', 374.

111.'Ο χι μόνο, σαν έφυγ’ από τα Τρίκκαλα (Κορινθίας) ο Λόντος για τα
Καλάβρυτα, πάρθηκαν εξαιρετικά μέτρα για τη σύλληψή του, αλλά και για να
μην περάσει από το Μόριά στη Ρούμελη, γιατί θα ήταν «εντροπή μεγάλη και
ζημία εις το Έθνος». «Αθηναΐκόν Αρχείον», τ. A ', 351-352, 371.

112. «Σ’ εγέλασαν οι πλάνοι (Ζαΐμης και Λόντος) — έγραφ’ ο Νεόφυτος
Βάμβας στο Νικηταρά — και σ ’ έσυραν εις τηναισχράν και άτιμον φυγήν των».
«Αρχ. Κολοκοτρώνη», τεύχ. Β ', 235. Σπηλιάδη, τ. Β ', 263.

113. Για να φύγουν τους εβοήθησαν ο Π. Μητσόπουλος και ο X. Ά χολος.
Κι ο Παπαφλέσσας ακόμη, έγραφε στους δικούς του στη Γλαρέντζα να μη τους
καταδιώξουν, αλλά να τους συνδράμουν «κατά το δυνατόν». Επίσης ο Δ.
Μελετόπουλος, παρα τις επίμονες διαταγές του Κωλέτη να πιάσει «πάση θυσία»
τον Λόντο, τον βοήθησε να φύγει, όπως είχε φροντίσει πριν να μη πάθουν τα
σπίτια του και οι οπαδοί του «το παραμικρόν στραπάτσον» από τους Ρουμελιώ­
τες. ΓΑΚ, «Αρχ. Κουντουρ.», τ. Δ ' 56. «Αρχ. Κολοκοτρ.», τεύχ. Β' 235.
Σπηλιάδη, τ. Β '. 263.

114. «Καλά μας έλεγε ο Κολοκοτρώνης», δηλ. να μη μισθώνουν Ρουμελιώ­
τες, ομολογούσε μετανοιωμένος ο Λόντος, που μαλακώτερος όπως ήταν συναι-
σθάνθηκε το κακό που έκαμαν. Αντίθετα, ο αλαζονικός ΖαΤμης, παραμένει ο
ίδιος, όπως βλέπουμε σε γράμμα του, όπου ξεσπάει όλο το μίσος του για τον
Κουντουριώτη Βλ. «Αρχείον Κουντουρ.», τ. Δ '. 456-461.

60

Page 123

ούσης και ο ενθουσιασμός ούτος εκ της πρωτευούσης εκχυθείς
και διαχυθείς ανά πάσαν την Ελλάδα ύψωσεν ηθικώς εν τη
συνειδήσει του έθνους το έργον της 3 Σεπτεμβρίου ως έργον
σωτήριον, ως αρχήν νέας περιόδου, εθνικής προόδου και μεγαλεί­
ου».™

227. -Σύγχρονος Ιστορία κλ.», τ. Β' 462.

120

Similer Documents