Download ΕΝΑ ΑΛΛΟΘΙ ΓΙΑ 3 ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ(ΑΓΚΑΘΑ ΚΡΙΣΤΙ) PDF

TitleΕΝΑ ΑΛΛΟΘΙ ΓΙΑ 3 ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ(ΑΓΚΑΘΑ ΚΡΙΣΤΙ)
File Size13.4 MB
Total Pages96
Document Text Contents
Page 2

S
i

&2


3


ι:
2

Page 48

93 92 ΑΓΚΑΘΑ ΚΡIΣη

-Έχουμε, δηλαδή, να κάνουμε με παράφρονα;

-Αυτό δεν το ξέρουμε ακόμα και καλά θα κάνουμε να απο-·

φύγουμε επί του παρόντος τα συμπεράσματα. Ας ασχοληθούμε

αποκλειστικά και μόνο με τα κοτσύφια, γιατί, δε χωράει αμφιβο­

λία πως, όπως στο τραγούδι, θα έχουμε να κάνουμε κι εδώ με

κοτσύφια.

Δυστυχώς, όμως, πάνω σ' αυτό το σπουδαίο σημείο, έκανε

την εμφάνισή του ο αρχιφύλακας Χαίυ και η συνομιλία διεκόπη.

Ο Νηλ σηκώθηκε.

-Ευχαριστώ μις Μαρπλ και θα έχω υiτόψη μου όλα όσα

μου είπατε. Αν θέλετε, μπορείτε να ρίξετε μια ματιά στο δωμάτιο

της Γκλάντυς. σ αρχιφύλακας, Χαίυ θα είναι σε λίγο στη διά­

θεσή σας.

Η μις Μαρπλ, χάρισε ένα απ' τα πιο γοητευτικά της χαμό­

γελα στον Χαίυ και βγήκε-.

-Κοτσύφια, ψιθύρισε ο Νηλ και ύστερα γυρίζοντας προς

τον υφιστάμενο του, είπε:

-Σ' ακούω, Χαίυ.

-Ρίξτε μια ματιά εδώ, είπε ο Χαίυ και παρουσίασε ένα βα­

ζάκι, τυλιγμένο σ'ένα ακάθαρτο μαντήλι Το βρήκα μέσα σε κάτι

χαμόκλαδα, κοντά στον ορνιθώνα.

Ακούμπησε το βαζάκι πάνω. στο τραπέζι και ο Νηλ ξεβίδωσε

,το καπάκι του: ήταν γλυκό πορτοκάλι και δεν πρέπει να είχαν

τραβήξει περισσότερο από μια δυο κουταλιές. Δε μίλησε για

αρκετή ώρα. Το πρόσωπό του παρέμεινε απαθές, ένα ξύλινο

προσωπείο, αλλά το μυαλό του είχε αρχίσει να δουλεύει με κα­

ταπληκτική γρηγοράδα. Μια κάπως "θαμπή προβολή από εναλ­
λασσόμενες εικόνες, πέρασαν μπρος απ' τα μάτια του, καθορί­

ζοντας μια τομή σχέσεων, ανάμεσα στα διάφορα περιστατικά,
που είχαν gυνθέσει όλη τη δραστηριότητα του στυγερού δολο­

φόνου. Δυο χέρια άνοιγαν προσεκτικά το βαζάκι, έπαιρναν μια

κουΊ'αλιά γλυκό, την ανακάτωναν με μια ορισμένη δόση ταξίνης,

ξανάβαζαν την κουταλιά στη θέση της, ίσιωναν την επιφάνεια

και βίδωναν το καπάκι.

-Σερβlριζαν το γλuκό σε πιατάκι ή μαζt.μ.ε,τO βάζο; ρώτησε

ο Νηλ. . ;:~';

-Με το βάζο; ,είπε ο X~ίυ. Ήταν μιαΙΆ'.·•••'.•. ·, ..,θεια που παΡέ.­
μεινε απ' την εποχη του πολεμου.·\ ." .

-Ευχής έργον για το δολοφόνο, είπε ο Ν: ..',
-Πράγματι. Κάτι περισσότερο μάλιστα; κύριε, αν λάβουμε'

υπόψη μας, πως ο κύριος Φόρτεσκιου ήταν ο μόνος που

ΕΝΑ ΑΛΛΟΘΙ ΓΙΑ ΤΡΙΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ

(

έπαιρνε στο πρωινό του μια κουταλιά γλυκό. Το ίδιο και ο κύ­

ριος Πέρσιβαλ, αλλά αυτή τη φορά απουσίαζε. Οι άλλοι προτι­
μούσαν το ζαμπόν και το μπέικον.

Ο Νηλ, ξανάδε με τη φαντασία του, τον Φόρτεσκιου τη

στιγμή που έπαιρνε μια γεμάτη κουταλιά γλυκό, άνοιγε το στόμα

του και πλησίαζε το κουταλάκι .. Ύστερα ένα παράθυρο ν'

ανοίγει, δυο βαζάκια ν' αλλάζουν θέσεις και ... όλα είχαν τακτο­
ποιηθεί.

-Πρέπει να στείλουμε αμέσως το βαζάκι για ανάλυση. Ας

μη βγάζουμε βιαστικά συμπεράσματα, πριν αποδειχθεί πως

περιείχε ταξίνη.

-Ούτε λόγος. Μπορεί άλλωστε να υπάρχουν και δακτυλικά

αποτυπώματα.

-Αμφιβάλλω. Δηλαδή θα υπάρχουν, αλλά όχι αυτά που

μας ενδιαφέρουν, θα βρούμε ασφαλώς τα αποτυπώματα της

Γκλάντυς, του Κραμπ, του Φόρτεσκιου και ίσως του μικρού που

φέρνει τα ψώνια, αλλά ο δολοφόνος θα ήταν προσεκτικός και

θα φρόντισε να μην αφήσει την υπογραφή του. Από που αγο­

ράσθηκε αυτό το βαζάκι;

Ο αρχιφύι\ακας Χαίυ είχε φροντίσει να μάθει.

-Από KάτrOΙO ζαχαροπλαστείο στο Λονδίνο. Έδιναν πάντα

παραγγελία από τηλεφώνου και τους έστειλαν μισή ντουζίνα.

Μόλις κόντευε να τελειώσει το ένα βαζάκι, έβγαζαν απ' την

αποθήκη ένα άλλο...
-Αυτό σημαίνει, πως θα μπορούσε να είχε μπει η ταξίνη

μέσ' το γλυκό, αρκετό διάστημα πριν σερβιριστεί στο τραπέζΙ. Ο

καθένας τότε που μένει στο σπίτι ή που ήρθε έστω και για μια

επίσκεψη, θα μπορούσε να είχε σκαρώσει τη δουλειά.

Ο Νηλ είχε κάποιο συγκεκριμένο λόγο να σκέφτεται έτσι. Αν

πραγματικά η ταξίνη ε[χε μπει μέσα στο γλυκό, από πριν, αυτό

επέτρεπε στο δολοφόνο να βρίσκεται μακριά, όταν ο Ρεξ Φόρ­

τεσκιου θα .έπαιρνε την «κουταλιά του».' Η λεπτομέρεια αυτή,

άνοιγε καινούργιους ορΙζοντες για υποθέσεις και συμπερά­

σματα.

Θυμήθηκε το τραγουδάκι της μις Μαρπλ. Δεν υπήρχε αμφι­

βολία, ταίριαζε μιφ~xαρά.

-Κοτσύφια,ι'igΡρμούρισε άθελά του.

-Όχι, κύριε,μρρμελόδα! του υπενθμμισε ο αρχιφύλακας.

,,~ι

Page 49

95 94 ΑΓΚΑΘΑ ΚΡΙΣΤΙ

11

σ Νηλ. βρήκε την Μαίρη Νταβ σ' ένα αττ' τα υπνοδωμάτια

του πρώτου πατώματος, να παρακολουθεί την Έλλεν, τη στιγμή

που ξέστρωνε ένα κρεβάτι, παρόλο που τα σεντόνια ήταν πε­

ντακάθαρα. Δίπλα, σ' ένα κάθισμα, υπήρχε μια μικρή στοίβα

από φρεσκοπλυμένες πετσέτες. .
-Πρόκειται να έρθει κανείς; ρώτησε.

-Όχι πια, είπε η Μαίρη Νταβ. Ήταν να έρθει ο κύριος Τζέ- ,~

ραλντ Ράιτ, αλλά ανέβαλλε την επίσκεψη του.

-Ποιος είναι αυτός;

-Είναι φίλος της δεσποινίδας Ελάιν, είπε με κάποιαεπιφύ­

λαξη η νέα.

-Και πότε θα ερχόταν;

-Πρέπει να έφτασε στο «Γκολφ στέλ» την επομένη του θα­

νάτου του κυρίου Φόρτεσκιου.

-Μια μέρα μετά ...
~Eτσι μας είπε η δεσποινίς Ελάιν. Μου ζήτησε να του ετοι­

μάσω ένα δωμάτιο, γιατί θα ερχόταν να μείνει εδώ μαζί μας.

Δυστυχώς όμως, μεσολάβησαν οι δυο τραγωδίες και προτί­
μησε, προς το παρόν, να μείνει στο ξενοδοχείο.

Η Έλλεν βγήκε παίρνοντας αγκαλιά τα σεντόνια και τις πε­

τσέτες και η Μαίρη ρώτησε τον επιθεωρητή, αν την ήθελε για

κάποιο ορισμένο λόγο.

-Ναι, σας ήθελα, είπε ο Νηλ. Πρόκειται για το ζήτημα του

χρόνου. Για να μπορέσω να χρησιμοποιήσω τα διάφορα περι­

στατικά, που μου έγιναν γνωστά κατά τον άλφα ή βήτα τρόπο,

θα πρέπει να ξέρω την ακριβή ώρα που συνέβησαν. Δυστυχώς
κανένα απ' τα μέλη της οικογενείας δεΥ μπόρεσε να μου προσ­

διορίσει επακριβώς την ώρα, πράγμα που είναι άλλωστε αυτο­

νόητο. Αντιθέτως εσείς είσαστε εξαιρετικά σαφής και ακριβέ­

στατη.

-Πράγμα, ΤΤου είναι επίσης, αυτονόητο, συμπλήρωσε η

Μαlρη Νταβ.

-Ναι, έχετε δίκιο και θα πρέπει να σας συγχαρώ που κα­
lορΟιiJσατε να διατηρήσετε όλη σας την ψυΧΡ,9ιμΙα, παρόλο τον

πανlκό, που δημιούργησαν όλοι αυτοί οι απανωτοί θάνατοΙ.

Aλ~θ&lα πως τα Kαταφέρατε;;;~

ΣΙγουρα, αυτό ήταν το τρωτό σημείο της Μαίρης Νταβ, γιατί

φ~νηKΙ να κολαΚΕύεται και είπε με περηφάνια.

fΞNA ΑΜΟΘΙ ΓΙΑ ΤΡΙΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ

-Ούτε εγώ ξέρω πως, μόνο που οι Κραμπ ήθελαν να φύ­

γουν αμέσως.

-Δε θα τους επιτρέπαμε εμείς.

-Το σκέφτηκα. Κατόρθωσα να τους πείσω ναπαραμεί­
νουν, λέγοντάς τους πως ο κύριος Πέρσιβαλ θα φρόντιζε να

τους ανταμείψει για την αφοσίωσή τους.

-Κι η Έλλεν, η καμαριέρα;

-Όχι, δε ζήτησε να φύγει.

~σπως φαίνεται έχει γερά νεύρα, είπε ο Νηλ.

-Δεν πανικοβάλλεται εύκολα και κατά κάποιο τρόπο πιπι­
λάει σαν καραμέλα, τις συμφορές και τα δράματα. Το'ίδιο συμ­

βαίνει και με την κυρία Τζένιφερ.
-Τη διασκεδάζουν οι φόνοι;
~Oxι, ασφαλώς, μα τα βλέπει όλα αυτά, σαν ένα καλοπαιγ­

μένο δράμα, απ' το οποίο η ίδια είναι απομακρυσμένη. Όπως

στο θέατρο, ας πούμε ...
-Κι εσείς; Είστε και σεις, όπως στο θέατρο; ...
Σήκωσε τους ώμους της.

-Αναγκαστικά βρίσκομαι και εγώ στην πλατεία, για ένα

έργο όμως που δεν πρόκειται να το χειροκροτήσω ... είπε διφο­
ρούμενα.

σ Νηλχαμογέλασε. Έξυπνη γυναίκα, συλλογίστηκε. Τετρα­
πέρατη. Τι υπήρχε άραγε, κάτω απ' αυτό το ψυχρό παρουσια­

στικό;

-Ας γυρίσουμε καλύτερα στις ώρες μας, είπε. Την τελευ­
ταία φορά που είδατε την Γκλάντυς Μάρτιν ήταν στο χολ πριν

απ' το τσάι και η ώρα ήταν πέντε και ε(κοσl;

-Ναι, και της εΙπα πως έπρεπε να σερβίρει το τσάι' Εσείς

από πόυ ερχόσqστε εκεlνη τη στιγμή;

-Απ' το πρώτο πάτωμα, Μου φάνηκε πως είχα ακούσει το

τηλέφωνο μόλις πριν από λΙγο.

-Και ποιοςαπάντησι:; Η Γκλάντυς;

-Ναι. Είχαν κάνει όμως λάθος. Κάποιος ήθελε το Μπαίητον

Χηθ Λόουντρυ.

-Και αυτή ήτανη τελευταlα φορά που είδατε τηνΓκλάντυς;

-Πήγε το δίσκο στη βιβλιοθήκη, ύστερα από δέκα λεπτά

περίπου... ,,;
-Η δεσποινίςJJΜιν είχε έρθεΙ'στο μεταξύ;

..........σx~, ήpθε~βrα τέσσερα λεmά αργότερα. Είχα ανέβει να�

ειδοποιήσω την ίωρία Τζένιφερ πως το τσάι ήταν έτοιμο.

~Eτσι γινόταν πάντα;

Page 95

186 ΑΓΚΑΘΑ ΚΡΙΣΤΙ \
έκανε επίτηδες, ενώ εγώ ξέρω πως είναι αθώος. Ω, Θεέ μου,

δεν ξέρω τι να κάνω ούτε τι να πω και η αστυνομία πηγαινοέρ­

χεται μέσα στο σπίτι και ψάχνουν δεξιά και αριστερά και μας

κοιτάζουν qλους σαν να είμαστε φονιάδες και· εγώ δεν έχω νέα

του Άλμπερτ και κοντεύω να τρελαθώ. Χάθηκε κι αυτός ο χρι­

στιανός και έτσι αναγκάζομαι να σας παρακαλέσω εσάς, αν

μπορείτε, να έρθετε εδώ να με βοηθήσετε. Ξέρω πως εσάς.θα

σας πιστέψουν γιατί είστε πολύ καλή και θα καταλάβουν πως

δεν έφταιξα εγώ σε τίποτα, .ούτε ο καημένος ο Μπερτ. Σας περι­ \
μένω με ανυπομονησία. Σας χαιρετώ.

Γκλάντυς Μάρτιν !

ΥΓ. Σας στέλνω και μια φωτογραφία μου, που είμαι μαζί με

τον Μπερτ. Μας φωτογράφησε κάποιος φίλος στην κατασκή­

νωση και μου την έδωσε. Ο Μπερτ δεν το ξέρει. Σιχαίνεται τις

φωτογραφίες κι όσες φορές του ζήτησα μια δική του φωτογρα­

φία μου είπε πως δεν έχει βγάλει ποτΙ Δέστε τη φωτογραφία και

θα δείτε πόσο ωραίο αγόρι είναι.

Η μις Μαρπλ έβγαλε τη φωτογραφία απ' το φάκελο και την

κοίταξε. Η Γκλάντυς και ο Λανς, αγκαλιασμένοι, κοιταζόντουσαν

στα μάτια σαν ερωτευμένοΙ. Η Γκλάντυς είχε μια ευτυχισμένη

έκφραση στο πρόσωπο της και έδειχνε όλη την απεριόριστη

εμπιστοσύνη' της γι' αυτό το νέο, τον Λανς Φόρτεσκιου, που

στεκόταν δίπλα της, χαμογελαστός, όμορφος, - ψεύτικος.

«Δέόίε τη φωτογραφία,» έγραφε η Γκλάντυς, ·«και θα δείτε

πόσο ωραίο αγόρι είναι». -
Η μις Μαρπλ δάκρυσε. Δάκρυα λύπης, που δεν άργησαν να

μεταβληθούν ,σε δάκρυα θυμού και οργής, γι' αυτόν τον απαίσιο

δολοφόνο ...
Κατά .β'αθος, όμως, ένοιωθε ικανοποιημένη. :Ενοιωθε εκείνη

την άγρια ικανοποίηση του επιστήμονα που κατορθώνει με με­
ρικά ανέπαφα δόντια και ένα τμήμα σ/αγώνος, να ανασχηματί­

σει τον πλήρη σκελετό κάποιου προϊστορικοίι ζώου, που έχει

εξαφανισθεί πια απ' τον πλανήτη μας.

~) �
·1'11:

ιl:

1
111 '

Ι "ι" Ι " !}
~, .

ii

Page 96

Η Αντέλ Φόρτεσκιου έπαιζε γκολφ, σ' ένα από τα

αριστοκρωικά γήπεδα του Μπαίυ1Ον Χηθ. ο Πέρ­

σιβαλ Φόρτεσκιου έλειπε, για εμπορικές υποθέσεις,

στη Νότιο Αγγλία. Η δεσποινίς Ράμσμποτομ έριχνε

πασιέντζες, κλεισμένη στο δωμάτιό της και ο Λάν­

σελοτ περιδιάβαζε ανέμελος στα παρισινά βου­

~� λεβάρτα. Και την ίδια ώρα, η δεσποινίς Γκρόσ­

βενορ, ιδιαιτέρα γραμματέας, τα είχε χαμένα, γιατί

«έφταιγε» 10 τσάι, όπως, τουλάχιστον, είχε πει ο Ρεξ

Φόρτεσκιου, λίγο πριν πεθάνει.

Η Αντέλ Φόρτεσκιου έπαιρνε το τσάι της στη

βιβλιοθήκη, ξαπλωμένη σε μια πολυθρόνα. Ο Λάν­

σελοτ είχε ανέβει να δει τη θεία του, τη δεσποινίδα

Ράμσμποτομ Η Γκλάντυς Μάρτιν κοίταζε συνεχώς

έξω απ' το παράθυρο και η κυρία Κραμπ γκρίνιαζε

αδιάκοπα.

Η μις Μαρπλ είχε το ελάττωμα να χώνει τη μύτη της

παντού και ο επιθεωρητής Νηλ, της ΣKότλαvτ Γυ­

άρντ, δίσταζε να πάρει μια συγκεκριμένη από­

φαση..

W~~ [;SfA\Q Σ3U&>D~ [email protected]\tV1]17~D~

ι� _�

Similer Documents